عمود ۱۴۰۷، ایستگاه وصال نگاههای خسته است؛ جایی که پس از ساعتها و گاه روزها پیادهروی در مسیر نجف به کربلا، برای نخستین بار گنبد و گلدستههای نورانی حضرت ابوالفضل العباس (علیهالسلام) در افق نگاه زائران قد میکشد. در همین نقطه، گویی تمام خستگی راه از تن عاشقان رخت برمیبندد و اشک شوق، بیاختیار بر گونههایشان جاری میشود. نگاههایی که تا دقایقی پیش به جاده دوخته شده بود، اکنون در قاب طلایی حرم علمدار کربلا آرام میگیرد و زمزمه نخستین سلام، پیش از ورود به شهر، در فضای مسیر طنینانداز میشود.
